کی بی اس آنلاین


شاید فکر کنید نمی‌توانید در اتاق نشیمن کوچک خانه خود، فضای شیک و زیبایی ایجاد کنید. در این مقاله ترفندهایی به شما آموزش می‌دهیم که با آنها می‌توانید اتاق نشیمن زیبایی داشته باشید:

اتاق نشیمن کوچک و پرده بلند

اگر می‌خواهید رنگ به اتاق نشیمن بدهید، رنگی انتخاب کنید که با رنگ دیوارها هماهنگی داشته باشد و چندان متضاد نباشد. برای آنکه جلوه‌ی شیک‌تری به اتاق بدهید، پرده بلندی استفاده کنید که تا سقف را بپوشاند. چه از پرده استفاده کنید یا کرکره و یا پارچه ساده برای پنجره، فرقی نمی‌کند. همه اینها اتاق نشیمن را زیبا می‌کنند (۶ اشتباه رایج در استفاده از پرده).

اتاق نشیمن کوچک و نور طبیعی

نور طبیعی علاوه بر اینکه فضا را شیک‌تر می‌کنند، جلوه بزرگتری نیز به اتاق می‌دهند.

رنگ تیره دیوار و اتاق نشیمن کوچک

رنگ کردن دیوارها به رنگ تیره، فضا را بسیار شیک می‌کند. کاغذ دیواری‌هایی با رنگ‌های تند، توجه‌ها را از کوچکی فضا پرت می‌کند و اتاق نشیمن را شیک‌تر می‌کند (راهنمای انتخاب رنگ دیوار برای اتاق نشیمن).

اتاق نشیمن کوچک و راهرو

اگر اتاق نشیمن کوچک شما راهروی باریکی دارد، کاناپه را مقابل دیوار قرار داده و فضای میانی اتاق را خالی بگذارید. کاناپه‌ای را انتخاب کنید که رنگ شیکی داشته باشد، مانند بژ، مشکی یا آبی تیره.

اتاق نشیمن کوچک با پنجره بزرگ

اگر در اتاق نشیمن پنجره بزرگی با چشم‌انداز زیبا دارید، اجازه دهید نور بیرون به داخل بیاید تا فضای داخل و بیرون با هم درآمیزند. بدین صورت فضا بزرگتر به نظر رسیده و زیباتر می‌شود.

اتاق نشیمن کوچک با کاناپه و صندلی

برخی اثاث خانه مانند کاناپه و صندلی‌ها که پایه دارند، فضای بیشتری به اتاق می‌دهند. باید سعی کنید پارچه، طرح و رنگ مبلمان چندان با مدل شیکی که دوست دارید ایجاد کنید، فاصله نداشته باشد.

اتاق نشیمن کوچک و اثاثیه

ایجاد فضایی شیک و زیبا در اتاق نشیمن کوچک مستلزم خلوت کردن فضاست یعنی از شر اثاثیه‌ای که با فضای شیک اتاق نشیمن همخوانی ندارند، راحت شوید. هر وسیله‌ای که فضا را از شیک بودن خارج می‌کند، بردارید.

نور و رنگ خنثی در اتاق نشیمن کوچک

رایج‌ترین راه‌حل برای بزرگتر نشان دادن فضا و شیک و زیباتر شدن آن، استفاده از نور زیاد و رنگ‌های خنثی است. این رنگ‌ها پس‌زمینه خوبی برای طراحی دیواری، صندلی‌های پایه‌دار و روشنایی اتاق هستند.

کاناپه در اتاق نشیمن کوچک

اگر می‌خواهید اتاق نشیمن کوچک خانه شما شیک‌تر باشد، کافی است رنگ‌هایی ساده همراه با طرح و الگوی منحصر به فرد برای مبلمان انتخاب کنید. برای مثال کاناپه ساده آبی رنگ با کوسن‌های طرحدار که کمی رنگ آبی داشته باشد، بسیار زیبا و شیک خواهد شد (در خرید کاناپه به چه نکاتی توجه کنیم؟).

اتاق نشیمن کوچک و آینه

آینه‌ها تاثیر فوق‌العاده‌ای در فضا دارند. برای آنکه نور و وسعت بیشتری به فضا بدهید و اتاق نشیمن خود را آنگونه که می‌خواهید شیک و زیبا کنید، یک آینه بلند و مستطیلی که متناسب با فضای شما باشد، بسیار عالی خواهد بود (آنچه باید درباره نصب آینه به دیوار بدانید).

درباره : اخبار

شنبه ۳ شهریور ماه ۱۳۹۷

گفت‌وگو با مجری طرح انتقال آب خلیج‌فارس شرکت ملی صنایع مس ایران

تولید پایدار شرکت مس با طرح انتقال آب خلیج‌فارس

«حمیدرضا سیف» درباره طرح انتقال آب خلیج‌فارس می‌گوید: «با شیرین‌سازی و انتقال آب خلیج‌فارس به مس سرچشمه، طرح‌های توسعه صنعت مس در سرچشمه پایداری لازم را برای ادامه خواهند داشت.»

بخش عمده‌ای از صنایع بزرگ و آب‌بر کشور در مناطق گرم و خشک کشور واقع شده‌اند که صنعت مس نیز ازجمله آن‌هاست. تأمین آب صنعت مس به شیوه‌ای زیست‌محیطی و پایدار یکی از موضوعاتی است که شرکت ملی صنایع مس ایران در دستور کار قرار داده است. شرکت مس در اقدامی مشترک با شرکت معدنی و صنعتی گل‌گهر و شرکت صنعتی معدنی چادرملو، تأمین آب مورد نیاز تأسیسات در حال بهره‌برداری و نیز طرح‌های توسعه‌ای خود را از خلیج‌فارس آغاز کردند. این پروژه که با هدف انتقال آب خلیج‌فارس به صنایع جنوب‌شرق کشور کلید خورده، یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های خاورمیانه است که با هدف شیرین‌سازی و انتقال آب به میزان ۱۵۰ میلیون مترمکعب به صنایع استان‌های کرمان و یزد در سه فاز در حال انجام است. «حمیدرضا سیف»، مجری طرح انتقال آب خلیج‌فارس شرکت ملی صنایع مس ایران در گفت‌وگویی به تشریح جزئیات این طرح پرداخته است. 

  • اهمیت پروژه انتقال آب خلیج فارس برای صنعت مس چیست؟

همان‌گونه که مطلع هستید طرح جامع آب شرکت ملی صنایع مس ایران که از سال ۱۳۸۱ فعالیت‌های خود را در جهت افزایش بهره‌وری در حوزه آب شروع کرد، موفق شد با برنامه‌ریزی‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت عملاً تمامی پتانسیل‌های  بالقوه تأمین آب در منطقه سرچشمه را بالفعل کند و بهره‌وری را به عدد بالای ۸۰ درصد  افزایش دهد که رکورد بی‌نظیری در دنیا است. اما بیلان آبی در این منطقه نشان‌دهنده آن است که متأسفانه امکان تأمین آب برای طرح‌های توسعه در محدوده استان کرمان وجود ندارد و لذا بر اساس مطالعات انجام شده تنها راه دستیابی به منابع آبی مورد نیاز صنعت مس در محدوده سرچشمه، شیرین‌سازی و انتقال آب از خلیج‌فارس است. در پروژه‌هایی که در حوزه آهن انجام می‌شود  با توجه به درصد بالای سنگ آهن در معدن بعضاً موضوع انتقال مواد معدنی به کنار دریا هم مطرح می‌شود که برای معدن گل‌گهر این موضوع بررسی و به‌هیچ‌وجه اقتصادی نبود. همچنین برای معادن مس که عیار مس در آن‌ها  حدود ۰٫۷ درصد ‌است، این موضوع امکان‌پذیر نیست. به همین دلیل انتقال آب شیرین‌شده دریا از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است.

  • این پروژه هم‌اکنون چقدر پیشرفت دارد و پیش‌بینی شما از زمان اتمام این پروژه چیست؟

قطعه اول خط انتقال از تأسیسات نمک‌زدایی بندرعباس واقع در غرب بندرعباس شروع و به سمت معدن گل‌گهر سیرجان (رقوم ارتفاعی حدود ۱۸۰۰) امتداد می‌یابد. طول خط انتقال قطعه اول حدود ۳۰۰ کیلومتر و دبی آن ۴٫۴ مترمکعب در ثانیه است. قطعه دوم خط انتقال آب از محدوده گل‌گهر ( رقوم ارتفاعی حدود ۱۸۰۰) شروع و به سمت مجتمع مس سرچشمه (رقوم ارتفاعی حدود ۲۷۵۰)  امتداد می‌یابد. طول خط انتقال قطعه دوم حدود ۱۵۰ کیلومتر و دبی آن ۳ مترمکعب در ثانیه است. قطعه سوم خط انتقال آب از مخزن ایستگاه پمپاژ ۳ قطعه دوم در محدوده معدن سرچشمه شروع و به سمت مجتمع فولادسازی چادرملو در اردکان یزد امتداد می‌یابد. طول خط انتقال قطعه سوم حدود ۳۷۰ کیلومتر و دبی آن ۲ مترمکعب در ثانیه است. درصد پیشرفت پروژه در مجموع ۳ قطعه در حدود ۴۰ درصد و در قطعه اول ۶۵ درصد است. پیش‌بینی اتمام پروژه تا تحویل آب به مخزن مس سرچشمه ۶ ماهه اول سال ۱۳۹۸ است.

  • آیا با بهره‌برداری از این پروژه می‌توان گفت که توسعه صنعت مس برای سال‌های آینده پایدار و تضمین شده است؟

نظر به این‌که میزان آب انتقالی به مس سرچشمه بر اساس نیازسنجی آب مورد نیاز در وضع موجود و نیز آب مورد نیاز برای طرح‌های توسعه بوده است لذا طرح‌های توسعه صنعت مس در سرچشمه با انتقال این آب  مشکلی نداشته و از این نظر پایداری لازم را خواهند داشت.

  • با توجه به آغاز دور تازه تحریم‌های امریکا علیه ایران در ماه‌های پیشِ رو، آیا در زمینه تأمین قطعات پروژه انتقال آب چالشی متوجه این پروژه هست یا خیر؟

به منظور تأمین تجهیزات مورد نیاز انتقال آب از محل شیرین‌سازی تا مس سرچشمه تمهیدات و برنامه‌ریزی‌های لازم به‌گونه‌ای انجام شده است که در بخش تأمین لوله ورق‌های مورد نیاز خارجی همگی تأمین شده و ورق‌های باقی‌مانده داخلی بود و با اتکای به کارخانجات تولید ورق در داخل کشور نیازمندی‌های بخش لوله‌ها تأمین شده است. در بخش تجهیزات مکانیکی و برقی با اتکا به تولیدات داخلی و حداکثر استفاده از این توان، سفارش‌گذاری‌های لازم انجام شده است. تنها در برخی از تجهیزات که امکان تأمین آن در داخل کشور وجود نداشته است مقدمات و برنامه‌ریزی‌های لازم جهت تأمین آن‌ها  از خارج از کشور انجام شده و امیدواریم که در آینده مشکلات جدیدی بروز نکند.

  • سهم شرکت مس در این سرمایه‌گذاری چقدر است؟

سهم سرمایه‌گذاری شرکت مس در شرکت تأمین و انتقال آب خلیج‌فارس  ۳۳٫۳۳۳ درصد است.

  • باتوجه به این‌که این پروژه یک پروژه ملی محسوب می‌شود آیا حمایت دولت و دیگر ارکان‌ها  و نهادهای اقتصادی کشور را به همراه دارد؟

از آن‌جا که این پروژه با توجه به ابعاد و پیچیدگی‌ها در نوع خود منحصربه‌فرد است و نیازمند سرمایه‌گذاری با حجم ریالی بسیار بالا است و توسط بخش خصوصی در حال اجرا است لذا موانع و مشکلات عدیده‌ای در خصوص اخذ مجوزها و تملک اراضی وجود داشته که الحمدلله بخش عمده‌ای از این مسائل با حمایت ارگان‌های مختلف حل‌وفصل شده است.

درباره : اخبار

آیا فکر می‌کنید اتاق کوچک تنها باید به رنگ سفید یا خنثی باشد؟ خیر. اگر از رنگ‌ها به شیوه درستی استفاده کنید و کانون توجه ایجاد کنید، اتاق را می‌توانید بزرگتر نشان دهید. بدین شکل که رنگ‌ها حواس را از کوچک بودن اتاق پرت می‌کند. با این کار اتاق شما شاد و انرژی‌بخش نیز خواهد شد (ایده های خلاقانه در دکوراسیون اتاق خواب کوچک).

در ادامه به ارائه چند ایده برای اتاق خواب رنگی می‌پردازیم:

اتاق خواب رنگی سبز و نارنجی

با استفاده از رنگ‌های طلوع خورشید همچون زرد، نارنجی و ترکیب سبز و لیمویی می‌توانید اتاق را بزرگتر از آنچه هست، نشان دهید.

اتاق خواب رنگی آبی و سفید

برای داشتن اتاق خواب کلاسیک می‌توانید از ترکیب رنگ‌های آبی روشن و سفید استفاده کنید. این ترکیب رنگ برای همه فضاها مناسب است زیرا رنگی روشن و آرامش‌بخش است. اما اضافه کردن رنگ‌های قرمز روشن و نارنجی به این ترکیب، سبب می‌شود نگاه به همه اتاق بچرخد و فضا بزرگتر جلوه کند. در این تصویر، دیوار آبی روشن و پرده‌های سفید، فضا را روشن و شفاف کرده است، از طرفی طرح روشن روتختی چشم را مجذوب می‌کند. رنگ سفید روتختی به بزرگتر جلوه کردن اتاق کمک کرده است. نکته: اگر در اتاق خواب کوچک خود از روتختی رنگی استفاده می‌کنید، باید پس‌زمینه آن به رنگ سفید یا رنگ خیلی روشن باشد (بایدها و نبایدهای استفاده از رنگ آبی در دکوراسیون).

اتاق خواب رنگی سبز

در این اتاق خواب، دو کانون توجه قرار دارد. هر دو فضا را بسیار رمانتیک کرده و جلوه بزرگتری به اتاق بخشیده است. سایبان کاملی که بالای تخت کشیده شده است با پارچه سفید و ساختار ساده، بدون آنکه بار سنگینی در اتاق باشد، فضای رمانتیکی ایجاد کرده است. لوستر سقفی نیز بسیار زیباست. این لوستر که شکلی شبیه قاصدک دارد، فضای زیادی را اشغال نکرده است در عین حال که بسیار جذاب است. کاغذ دیواری سبز با طرح گلدار نیز زیبایی اتاق را دوچندان کرده است. رو تختی کاملا سفید با بالش‌های پر نیز که با کل اتاق کنتراست ایجاد کرده اند، فضا را بیشتر رمانتیک کرده‌اند.

اتاق خواب رنگی و پارچه طرحدار

با داشتن دیوار و کفپوش و پرده‌های سفید، اما دوست دارید اتاقی رنگی داشته باشید. اگر ترکیب مناسبی از طرح و الگوی پارچه‌ها با رنگ‌های زیبا و جذاب انتخاب کنید، اتاق خواب علاوه بر رنگی شدن بزرگتر نیز به نظر می‌رسد. همانطور که در این تصویر می‌بینید، طرح هر یک از کوسن‌ها با هم متفاوت است و از رنگ‌های آبی روشن و صورتی به همراه سبز استفاده شده است. صندلی شطرنجی سفید و قرمز و گلدان پر از گل کنار تخت نیز به اتاق رنگ بخشیده‌اند. نکته: هر طرحی که دوست دارید استفاده کنید اما رنگ آنها باید با هم هماهنگی داشته باشد.

اتاق خواب رنگی زرد

در این اتاق نیز از رنگ‌های روشن استفاده شده در عین حال گه بیشتر دیوارها سفید است. کاغذ دیواری زرد و سفید با طرح گل، دیوار پشت تخت را جان بخشیده و تابلوی طرح گل سبز و سفید نیز، دیوار کناری را زیباتر کرده، از سوی دیگر روتختی زرد، سفید، قرمز و سبز رنگ نیز ترکیب زیبایی از همه رنگ‌ها را در خود دارد. ملافه سبز رنگ پایین تخت و گلدان کوچک با گل‌های زرد و قرمز رنگ روی کشو و آن طرف روی شومینه نیز گل‌های بیشتری که قرار داده شده، اتاق را پر از رنگ و زیبایی کرده است و حتی آن را بزرگتر نشان می‌دهد (استفاده از رنگ زرد در دکوراسیون اتاق خواب).

اتاق خواب رنگی قرمز و هلویی

اگر می‌خواهید رنگ‌های مختلفی را در اتاق کوچک خود استفاده کنید، رنگ‌هایی را انتخاب کنید که با هم هارمونی داشته باشند. در این اتاق از رنگ‌هایی که تم مشابهی دارند، استفاده شده است. سه رنگ که در چرخه رنگ در کنار هم قرار می‌گیرند. قرمز، سرخ مایل به زرد و هلویی اما همین کار را می‌توانید با ترکیب رنگ‌های سبز، آبی ملایم و آبی روشن یا سه رنگ دیگری که در چرخه رنگ کنار هم قرار می‌گیرند، انجام دهید. ترکیب رنگ‌های مشابه برای اتاق‌های کوچک مناسب است (چگونه از چرخه رنگ برای انتخاب رنگ دیوار استفاده کنیم؟).

اتاق خواب رنگی آبی و سبز

به دیوار این اتاق نگاه کنید، نه تنها ترکیب زیبایی از رنگ و نقش است، بلکه برای مستاجرها انتخاب بسیار خوبی است زیرا این تنها یک پارچه است که دور آن قاب گرفته شده است. هرگاه قصد تغییر خانه داشتید، به راحتی می‌توانید آن را از روی دیوار برداشته و ببرید. اگر خواستید چنین کاری را در دیوار اتاق کوچک خود انجام دهید، بهتر است نکات دیگری که در این تصویر رعایت شده را نیز مدنظر قرار دهید: پالت خود را تنها به دو یا سه رنگ محدود کنید، برای روتختی، پرده و فرش از رنگ ساده و تک رنگ استفاده کنید و بیشتر فضای بالای تخت را پر کنید. این دکوراسیون بسیار عالی است اما خیلی مناسب فضاهای کوچک نیست.

اتاق خواب رنگی نوجوان

شاید اتاق خواب شما بزرگ باشد، اما اتاق کودک یا نوجوان شما کوچک باشد. بسیاری از نوجوانان ترجیح می‌دهند اتاق رنگی داشته باشند یا رنگ‌های روشن استفاده کنند تا اتاقشان خیلی کوچک به نظر نرسد. در این تصویر از رنگ‌های روشن استفاده شده در عین حال که اتاق شکلی کلاسیک دارد. اتاقی به رنگ روشن با ترکیب آبی و سفید. می‌بینید که روتختی و روکش صندلی با وجود طرح شلوغ اما بسیار زیبا شده زیرا رنگ‌های آنها با هم هماهنگی دارند. نکته دیگری که در این تصویر به چشم می‌خورد، آباژور کوچکی است که در تاج تخت قرار داده شده و جای جواهرات روی کشو.

اتاق خواب رنگی دخترانه

اگر با خواهرتان از اتاق خواب اشتراکی استفاده می‌کنید، می‌توانید با استفاده از رنگ‌های روشن و هماهنگی روتختی، پرده و دیگر لوازم رنگی مانند پاتختی، کشو یا صندلی فضا را بزرگتر جلوه دهید. هر دختری چه بزرگ و چه کوچک چنین اتاقی با اثاثیه دخترانه و روتختی گلدار صورتی و نارنجی و صندلی و پرده با پارچه هماهنگ و متناسب را دوست دارد. از آنجا که رنگ‌ها تناسب دارند، الگوی پارچه‌ها با هم همخوانی داشته و دیوار و کف به رنگ خنثی هستند (استفاده از رنگ صورتی در دکوراسیون).

درباره : اخبار

در روزهای گرم سال، عصرانه نان و پنیر و هندوانه، بسیار دلچسب است. این سالاد، ترکیب هندوانه و پنیر قدیمی خودمان است که شام رژیمی خوبی برای شب‌های گرم تابستان است.

  • مواد لازم برای سالاد هندوانه:

  • هندوانه کوچک: یک عدد
  • پنیر سفید خرد شده: سه قاشق غذاخوری
  • مغز گردو خرد شده: یک قاشق غذاخوری
  • مغز بادام زمینی: یک قاشق غذاخوری
  • مغز پسته یا خلال پسته: یک قاشق غذاخوری
  • طرز تهیه سالاد هندوانه:

هندوانه را به صورت مکعب‌های کوچک می‌بریم و تخمه‌های آن را خارج کرده، در ظرف می‌ریزیم. روی آن، کمی از پنیر خرد شده و مغزها می‌ریزیم. به همین ترتیب، ظرف سالاد را با هندوانه، پنیر و مغز، پر می‌کنیم.

مواد به کار رفته در این سالاد تقریبی است و شما می‌توانید به دلخواه مقدار آن را کم و زیاد کنید. می‌توانید در این سالاد از مغزهای مختلف از قبیل مغز تخمه نیز استفاده کنید. در این سالاد هم از خلال پسته و هم از پسته کامل استفاده می‌شود.

منبع: برگرفته از کتاب آشپزی (۶۰نوع سالاد)

درباره : اخبار

ممکن است کاربر در هنگام وب­گردی با خطای ۵۰۲ مواجه شود، در این هنگام وب سرور یک پاسخ نامعتبر از یک وب سرور دیگر دریافت می­‌کند که در اکثر مواقع مشکل از طرف وب­سایت بوده و خارج از کنترل کاربر است. گاهی اوقات بروز این نوع خطاها به دلیل مشکل در رایانه یا تجهیزات شبکه می­‌باشد که امکان رفع آن وجود دارد.

خطای Bad Gateway ۵۰۲ چیست؟

خطای Bad Gateway 502 یک کد وضعیت HTTP است، به این معنا که وب سرور از یک سرور دیگر پیغامی نامعتبر دریافت کرده است. وب سرور برای توصیف این نوع خطا از همین نام استفاده می­‌کند. برای بروز خطای ۵۰۲، علت‌­های متفاوتی وجود دارد. ممکن است بین دو سرور مشکلات شبکه‌­ای وجود داشته که قابل رفع و موقت است، یا حتی خطای برنامه‌نویسی وجود داشته باشد و تا زمان رفع نشدن آن، مشکل ۵۰۲ پابرجا ­می‌­ماند.

خطای ۵۰۲ با شکل‌­های متفاوتی نمایش داده می­‌شود از جمله: ۵۰۲ Bad Gateway، HTTP 502، Temporary Error 502،Server Error 502.

در اکثر مواقع، این نوع خطا در سمت سرور اتفاق می‌­افتد و شما نمی‌­توانید برای رفع آن کار زیادی انجام دهید. با این حال، چند روش وجود دارد که امتحان کردن آن می­‌تواند مفید یاشد:

رفرش کردن صفحه

بازخوانی صفحه برای رفع خطا می‌‎­تواند مفید باشد و خطای موقت ۵۰۲ را از بین ببرد. در اکثر مرورگرها، از کلید F5 برای رفرش کردن صفحات استفاده می‌­کنند. همچنین، می‌­توانید گزینه Refresh را در قسمتی از نوار آدرس بیابید و در کمتر از یک ثانیه آن را امتحان کنید.

رفرش کردن صفحه و خطای 502

ارتباط سایر کاربران را بررسی کنید

هر زمان (به هر دلیلی) به سایت دسترسی پیدا نکردید، می‌­توانید ارتباط سایر کاربران را نیز بررسی کنید. برای بررسی، آدرس URL را وارد کنید.

ارتباط سایر کاربران و خطای 502

در صورتی که سایر کاربران نیز با این مشکل مواجه شده‌­اند، شما نمی‌­توانید آن را رفع کنید و برای حل شدن مشکل باید منتظر بمانید. در غیر اینصورت مراحل بالا را امتحان کنید.

سعی کنید از یک مرورگر دیگر استفاده کنید

ممکن است مشکل از مرورگر استفاده شده باشد که موجب خطای ۵۰۲ Bad Gateway می­‌شود. برای بررسی مشکل، مرورگر دیگر را امتحان کنید. می‌­توانید از مرورگر گوگل کروم، فایرفاکس، سافاری یا اج استفاده کنید. اگر این نوع خطا را در مرورگر جدید مشاهده کردید، پس مشکل از مرورگر نبوده و باید روش دیگری را امتحان کنید.

پاک کردن حافظه کش و کوکی‌­ها

ممکن است فایل‌های قدیمی و خراب شده که در مرورگر شما ذخیره شده است، موجب بروز خطای ۵۰۲ شود. حذف این فایل‌های ذخیره شده می­‌تواند مشکل را حل کند.

پاک کردن حافظه کش و خطای 502

پلاگین‌ها و افزونه­‌های نصب شده را بررسی کنید

اگر در مرورگر خود از افزونه­ استفاده می­‌کنید، ممکن است موجب بروز خطا شود، سعی کنید اکثر افزونه‌­های خود را غیرفعال کرده و به وب­سایت دسترسی پیدا کنید. اگر اثری از خطا نباشد، احتمالا یک پلاگین باعث ایجاد مشکل شده است. پلاگین‌­های خود را  فعال کرده و پلاگینی که موجب خطا شده را شناسایی کنید.

افزونه‌ها و خطای 502

نصب مجدد دستگاه

مسائل مربوط به تجهیزات شبکه وای فای، روتر، مودم، و غیره می‌­تواند موجب بروز خطای Bad Gateway 502 و یا خطاهای ۵۰۲ شود. نصب مجدد کامپیوتر و دستگاه‌­های شبکه می‌­تواند در رفع مشکل به شما کمک کند.

سرورهای DNS (نام دامنه) خود را تغییر دهید

گاهی اوقات، مسائل مربوط به  DNS، می­‌تواند باعث ایجاد خطای ۵۰۲ شود. تغییر سرورهای DNS در رفع مشکل تأثیرگذار نخواهد بود، اما امتحان کردن آن می‌­تواند مفید باشد. احتمالا سرورDNS  شما توسط ISP شما تنظیم شده است. می‌­توانید آنها را به سرور DNS جانبی مانند OpenDNS یا Google DNS تغییر دهید و همچنین برای حل مشکل و هر دلیل امنیتی و سرعت بیشتر، می­‌توانید سرور DNS خود را تغییر دهید.

درباره : اخبار

ابزارهای انتخابی در فتوشاپ از امکانات بسیاری برخوردار است و با استفاده از قابلیت­‌های خاصی که دارد می­‌توان در موضوع عکس یا یک محدوده خاص از عکس، انتخاب هوشمندانه‌­ای داشت.  همچنین می‌­توانید از Select tool برای انتخاب تمام پیکسل­‌های یک رنگ خاص در تصویر استفاده کنید تا از این طریق بدون بی‌نظمی، تغییر کلی در عکس ایجاد شود.

چگونه در فتوشاپ می­‌توان تمام رنگ‌های یکسان یک عکس را انتخاب کرد؟

ابتدا تصویر مورد نظر خود را باز کنید، در منو روی Select > Color Range کلیک کنید.

انتخاب تصویر در فتوشاپ

در پانل باز شده، دو روش برای انتخاب رنگ وجود دارد، می­‌توانید از ابزار Eyedropper استفاده کنید، عملکرد آن به این‌صورت است که با هر بار کلیک کردن روی یک نقطه از تصویر، به طور خودکار تمام پیکسل­‌های رنگ انتخاب شود.

انتخاب پیکسل رنگ در فتوشاپ

برای دریافت اطلاعات بیشتر، روی ابزار Eyedropper همراه علامت + کنار آن کلیک کنید. از این طریق می‌­توانید انتخاب چندگانه داشته باشید، برای مثال، تمام سایه­‌های زرد رنگ تصویر را انتخاب یا اینکه بیش از یک رنگ را انتخاب کنید.

در صورتی که نمی­‌خواهید قسمتی از رنگ انتخاب شود، روی علامت منفی کنار Eyedropper کلیک کنید و رنگ مورد نظر خود را برای حذف انتخاب کنید.

می­‌توانید از طریق منوی کشویی واقع در زیر Fuzziness انتخاب خود را انجام دهید. هر چه لغزنده بیشتر به سمت چپ باشد، انتخاب دقیق‌تر خواهد بود و هر چه بیشتر سمت راست باشد فتوشاپ امکان انتخاب رنگ‌های مشابه را می­‌دهد.

نحوه مشاهده قسمت‌­های انتخاب شده

در محدوده Color Range، چند گزینه برای نحوه نمایش تصویر وجود دارد. در کادر کوچک، قسمت انتخاب شده به صورت تصویر کوچک سیاه و سفید نمایش داده می­‌شود.

قسمت­‌های انتخاب شده به رنگ سفید و بقیه تصویر به رنگ سیاه درمی‌­آید. با انتخاب گزینه Image، یک نسخه از عکس خود را مشاهده خواهید کرد که هنگام استفاده از ابزار کاربردی ندارد.

مشاهده قسمت‌های انتخاب شده عکس در فتوشاپ

همچنین می‌­توانید قسمت­‌های انتخاب شده را در تصویر واقعی خود مشاهده کنید که می­‌تواند مفید باشد. در منوی Selection Preview چهار گزینه برای انتخاب وجود دارد:

  • Grayscale: این گزینه همانند تصویر کادر محاوره‌ای است.
  • Black Matte: تمام تصویر به رنگ سیاه ظاهر می­‌شود، جز انتخاب شما که در رنگ اصلی نمایش داده می‌­شود.
  • White Matte: تمام تصویر به رنگ سفید ظاهر می‌­شود،  جز انتخاب شما که در رنگ اصلی نمایش داده می‌­شود.
  • Quick Mask: تصویر، یک ماسک فتوشاپ قرمز را پوشش می­‌دهد، جز انتخاب شما که در رنگ اصلی آن ظاهر می­‌شود.

نحوه ویرایش رنگ انتخاب شده

زمانی که انتخاب خود را انجام می­‌دهید، می‌­توانید نقطه‌چین را که نشان‌دهنده قسمت انتخاب شده است را مشاهده کنید و امکان تغییر رنگ به روش‌­های مختلف وجود دارد، که از طریق آدرس Image> Adjustments  قابل دسترسی است:

  • برای تغییر کامل عکس، می‌­توانید رنگ‌­­های تصویر را از طریق مسیر Image> Adjustments> Color Balance  تغییر دهید.
  •  با انتخاب مسیر Image> Adjustments> Black and White می‌­توانید انتخاب خود را به سیاه و سفید تغییر دهید.
  • می­‌توانید رنگ و اشباع را با رفتن به مسیر Image > Adjustments > Black and White تغییر دهید.

همچنین، می­‌توانید روشنایی یا کنتراست قسمت‌­های انتخابی را با مراجعه به مسیر Image > Adjustments > Hue/Saturation  تغییر دهید.

ویرایش عکس در فتوشاپ

با استفاده از این موارد می­‌توانید قسمت­‌هایی از عکس مانند رنگ چشم و مو را تغییر دهید.

در این مثال، نیمه سمت چپ تصویر روشن شده و نیمه سمت راست تصویر ثابت مانده است.

درباره : اخبار

همه‌ی ما عاشق پوشیدن لباس‌های نو هستیم! لباس‌های نو بدون چین‌وچروک و آهاردار هستند و همین آراستگی ظاهری باعث جلب توجه و خریدن لباس شده است. حالا چه دلیلی دارد که لباس نو را قبل از پوشیدن بشویید. شستن لباس ممکن است باعث چروک شدن آن شود و آهار آن را از بین ببرد همچنین ممکن است پس از شستن دیگر آن درخشندگی و زیبایی اولیه را نداشته باشد. بااین‌حال پیشنهاد ما کماکان شستن لباس قبل از پوشیدن آن است.

لباس‌های نو به ظاهر تمیز و عاری از هر گونه میکروبی هستند ولی در واقع یک محیط مناسب برای رشد بسیاری از موجودات ریز از جمله شپش هستند. شپش‌هایی که ممکن است به صورت معمولی به چشم نیایند ولی در تار و پود لباس نفوذ کرده‌اند. بنابراین شستن لباس‌های تازه خریداری شده پیش از پوشیدن ضروری است. ویترین رنگارنگ مغازه‌های لباس فروشی که چشم‌ها را خیره می‌کنند می‌توانند حاوی لباس‌هایی با آلودگی‌هایی بسیار خطرناک و حتی مرگبار باشند. کارشناسان به افرادی که البسه نو حتی با قیمت‌های بالا از معتبرترین فروشگاه‌های برند در سراسر جهان خریداری می‌کنند توصیه می‌کنند که قبل از استفاده برای بار اول لباس را بشویند. گفتنی است، براساس تحقیقات، لباس‌های نو، بویژه لباس‌هایی که توسط افراد مختلف در فروشگاه امتحان شده است می‌توانند حاوی میکروب‌ها و قارچ‌های بدن افراد باشند و به این ترتیب از فردی به فرد دیگر آلودگی منتقل شود. آلوده‌ترین لباس‌ها در یک فروشگاه در ویترین قرار دارند زیرا گرد و خاک، رطوبت و نور محیط بستری مناسب برای رشد انواع میکروب‌ها و قارچ‌ها است.

همچنین ترکیباتی که در رنگرزی لباس‌ها به کار می‌روند و از جمله مشهورترین آنها می‌توان آزو آنیلین و رزین فرمالدئید را نام برد که موادی شیمیایی بسیار خطرناک برای ایجاد آلرژی، حساسیت‌های پوستی و حتی ابتلا به سرطان هستند. افرادی که بویژه دارای حساسیت‌های پوستی هستند و سابقه کهیر و اگزما را دارند علاوه بر دقت در انتخاب جنس پارچه لباس که از مشتقات نفت نباشد باید قبل از خرید لباس حتماً آن را شسته و در آفتاب یا با اتو آن را خشک کنند. رزین فرمالدئید یک گاز بی رنگ است که به برخی لباس‌ها اسپری می‌شود تا چین و چروک و کپک در لباس در اثر نگهداری در انبارها کاهش یابد. بویژه لباس‌هایی که مستقیماً با بدن در ارتباط هستند از جمله شلوار و لباس‌های درونی بسیار مستعد انتقال انواع عفونت‌ها به افراد هستند.

کارشناسان حتی اعتقاد دارند افراد پس از هر تغییر فصل و نیاز به درآوردن لباس‌ها از کمد آنها را یک بار دیگر بشویند زیرا در عرض چند ماه لباس‌ها در کمد می‌توانند دچار کپک در ابعاد میکروسکوپی شده و عامل ایجاد آلرژی در افراد شوند. براساس تحقیقات در حین فرآیند نخ ریسی و بافت الیاف پارچه، آستر کشی و برش قطعات مواد شیمیایی فراوانی به پارچه‌ها زده می‌شوند که برای سلامتن بدن بسیار مضر هستند، شستشوی اولیه لباس می‌تواند تا حد زیادی این مواد شیمیایی را از بین ببرد.

چرا باید لباس‌های نو را قبل از پوشیدن بشوییم؟

سه دلیل خوب برای این کار وجود دارد، شستن لباس‌ها قبل از پوشیدن به‌خصوص در مورد لباس‌های زیر، تی‌شرت‌ها و شلوارها که مستقیم با پوست شما در تماس است، بسیار توصیه می‌شود. یکی از دلایل شستن لباس‌های جدید، پاک‌کردن رنگ‌های اضافی است که شاید روی لباس باقی‌ مانده باشد و در تماس با پوست شما یا انتقال به دیگر لباس‌هایتان موجب آلودگی گردد. بسیاری از الیاف مصنوعی (مانند پلی‌استر، اکرلیک) با آزو-آنیلین رنگ می‌شوند. این رنگ‌ها ممکن است در برخی افراد به‌خصوص کودکان باعث بروز حساسیت شود. در حساسیت‌های شدید ممکن است حتی علائمی مانند مسمومیت در فرد بروز کند، ولی در باقی موارد معمولا حساسیت‌ به‌صورت خارش پوست یا قرمزی پوست دیده می‌شود.

همچنین احتمال امکان سرایت شپش، گال، عفونت‌های باکتریایی و قارچ در لباس‌هایی که معمولا در فروشگاه پرو می‌شود، وجود دارد. اتاق‌های پرو زمینه‌ی انتقال ویروس را از فردی به فرد دیگر فراهم می‌کنند. با توجه به بالا بودن احتمال ابتلا به این عفونت‌ها بهترین کار شستن لباس نو قبل از پوشیدن است. مهم‌تر از همه، بهتر است لباس‌های نو را قبل از استفاده بشویید تا موادی مانند اوره فرمالدئید که معمولا تولیدکننده‌ها برای آهار دادن به لباس‌ها از آن استفاده می‌کنند، ازبین برود. ازبین‌رفتن این گاز صدمه‌ای به بافت‌ پارچه نمی‌زند، اما اگر پوست شما به این مواد حساسیت داشته باشد ممکن است در نقاطی از بدن که مدام با پارچه در تماس هستند، مانند زیربغل، یقه، مچ‌ دست، ران‌ و پا باعث ایجاد آلرژی شود.

اوره فرمالدئید ماده‌ای شیمیایی است که معمولا به لباس‌هایی زده می‌شود که از آسیا و جنوب آمریکا به ایالات متحده صادر می‌شود. با توجه به طولانی بودن مسافت و گرم و مرطوب بودن هوا از این ماده برای جلوگیری از کپک‌ زدن لباس‌ها استفاده می‌شود. این گاز بوی بسیار تندی دارد که تا زمان شست‌وشو در تاروپود لباس باقی می‌ماند. البته یک بار شست‌وشوی لباس موجب ازبین رفتن کامل این ماده‌ی شیمیایی نمی‌شود، اما تا حد زیادی از بین می‌رود که در شست‌وشوهای بعدی معمولا کاملا پاک خواهد شد.

لباس‌های نو

لباس‌های کودکان به‌خصوص نوزادان را حتما قبل از استفاده بشویید. این مسئله در کودکانی که به مواد شیمیایی آلرژی دارند، اهمیت بیشتری دارد. از مواد شوینده‌ای برای شستن لباس‌ها استفاده کنید که عطر و بوی خاصی نداشته باشد، زیرا رنگ و عطر نیز ممکن است در برخی افراد باعث بروز حساسیت شود. شستن لباس‌های نو کودکان موجب نرم‌تر شدن الیاف لباس‌ می‌شود و حس بهتری هم به کودک می‌دهد.

شستن لباس‌‌خواب‌های نو و حوله‌های حمام نیز قبل از استفاده اهمیت زیادی دارد، زیرا این لباس‌ها به‌طور مستقیم با پوست شما در تماس هستند. همچنین شستن این نوع لباس‌‌ها باعث جذب بهتر آب می‌شود، زیرا ممکن است این مواد، لایه‌ای پوششی روی فیبر لباس ایجاد کند که مانع جذب باشد. اگر روی برچسب لباس شما نوشته شده است که قبل از استفاده آن را بشویید، حتما این کار را بکنید تا رنگ‌های اضافی پاک شود. شست‌وشوی لباس موجب ازبین‌رفتن رنگ اضافی می‌شود. اگر هنگام آب‌کشی متوجه تغییر رنگ آب شدید، در شست‌وشوی‌های بعدی لباس را جداگانه یا با لباس‌هایی از همان رنگ بشویید. حتی گاهی ممکن است مجبور باشید برای ازبین‌رفتن رنگ‌های اضافی لباس را چندبار آب‌کشی کنید.

آیا شستن لباس‌های دست‌دوم هم ضروری است؟

لباس‌های دست‌دوم یا سوم را حتما قبل از پوشیدن به‌دلیلِ مسائل بهداشتی و جلوگیری از حساسیت‌های پوستی بشویید. البته این لباس‌ها قبل از اینکه برای فروش گذاشته شوند، معمولا شسته می‌شوند، اما شستن آن قبل از پوشیدن می‌تواند سلامتی شما را تضمین کند. این موضوع به‌خصوص در افرادی که دچار حساسیت‌های پوستی هستند، اهمیت بیشتری دارد.

اگر لباس بیش‌ازحد بوی عطر و محصولات شست‌وشوی معطر می‌دهد، بهتر است قبل از استفاده یک بار آن را بشویید. اگر بعد از شستن، هنوز لباس شما بوی خاصی می‌دهد، آن را در هوای آزاد قرار دهید تا بوی آن به‌طور کامل ازبین برود. همچنین می‌توانید یک شب آن را داخل آب خیس کنید و یا چند ساعتی در یک ظرف پر از آب گرم بگذارید،‌ تا بوی خاص آن به‌طور کامل از بین برود. استفاده از یک فنجان سرکه هم می‌تواند به شما کمک کند تا از شر این بوی ناخواسته خلاص شوید. لباس‌های شسته‌شده را در هوای آزاد پهن کنید تا خشک شوند. پهن کردن لباس‌ها در هوای آزاد هم به لحاظ بهداشتی توصیه می‌شود و هم راهکاری مناسب برای ازبین‌بردن بوی مواد شیمیایی و شوینده است.

چگونه می‌توان استفاده از مواد شیمیایی در لباس‌ها را کاهش داد؟

می‌توانید با خرید محصولات تهیه‌شده از الیاف کاملا طبیعی برای همیشه از شر این مواد شیمیایی راحت شوید. برچسب روی لباس‌ها را با دقت مطالعه کنید، زیرا نحوه‌ی شستن لباس‌های پنبه‌ای، کتانی و پشمی با هم متفاوت است. موادشیمیایی معمولا برای جلوگیری از نفوذ رطوبت به لباس‌ها و آسیب به الیاف آنها در حمل‌ونقل‌های طولانی استفاده می‌شود. به همین خاطر توصیه می‌شود حتما قبل از استفاده لباس‌های نو را بشویید.

جمع‌آوری و تنظیم: کی بی اس آنلاین

درباره : اخبار

برخی از فایل‌­های PDF با یک پسورد رمزگذاری می­‌شوند که برای مشاهده و استفاده باید پسورد مربوط به آن را  وارد کرد. البته می‌­توانید پسورد فایل مورد نظر را حذف کرده و در جای امن آن را ذخیره کنید.

با ما همراه باشید تا شما را با دو روش آشنا کنیم: روش اول که با همه سیستم عامل‌­ها سازگاری دارد، برنامه‌­هایی است که در اختیار دارید، روش دوم استفاده از نرم‌افزار Adobe Acrobat است. هر دو روش زمانی مناسب است که پسورد فایل PDF را در اختیار داشته باشید، در غیر اینصورت هیچ راهی برای حذف آن وجود نخواهد داشت.

یک روش آسان: چاپ PDF

با باز کردن فایل PDF و چاپ آن در یک فایل PDF جدید، سیستم یک کپی از فایل ایجاد خواهد کرد که بدون پسورد است.

این ترفند تنها در صورتی کار خواهد کرد که فایل دارای هیچ گونه محدودیت چاپی نباشد. با این حال، بسیاری از فایل‌­ها را می­‌توان با وارد کردن پسورد چاپ کرد.

شما می‌­توانید چندین روش را انجام دهید: اگر از مرورگر کروم در ویندوز، macOS، لینوکس یا سیستم عامل کروم استفاده می­‌کنید، می‌توانید از طریق مرورگر خود آن را انجام دهید. ابتدا، فایل PDF را اجرا کرده و پسورد موردنظر را وارد کنید. در نوار ابزار فایل PDFبر روی گزینه Print کلیک کنید.

چاپ فایل‌­های PDF

در زیر بخش Destination، روی گزینه Change کلیک کنید و گزینه Save as PDF  را انتخاب کنید. سپس، بر روی گزینه Save ضربه بزنید، اکنون از شما خواسته می­‌شود نام و مکان جدیدی برای فایل PDF خود ارائه دهید. فایل PDF جدید دارای محتوای مشابه با فایل اصلی PDF و بدون پسورد است.

ذخیره فایل‌­های PDF

از این روش می­‌توان در هر مرورگر کروم با هر سیستم عامل استفاده کرد، اما می‌­توانید با سایر برنامه­‌ها و PDF Printer نیز همان ترفند را انجام دهید. به عنوان مثال، سیستم عامل ویندوز ۱۰ شامل Printer PDF است، به این معنا که می­‌توانید این کار را در مایکروسافت اج  و یا هر برنامه­‌ای که قادر به اجرای فایل­‌های PDF در ویندوز می­‌باشد، اجرا کنید.

برای مثال، یک فایل PDF محافظت شده در مرورگر مایکروسافت اج را باز کرده و برای مشاهده آن پسورد مربوطه را وارد کنید. روی گزینه Printer در نوار ابزار PDF viewer کلیک کنید.

مشاهده فایل‌­های PDF

چاپگر Microsoft Print to PDF  را انتخاب کنید و روی Print کلیک کنید. از شما خواسته می‌­شود تا نام و مکان جدید فایل PDF خود را انتخاب کنید.

این ترفند را می­‌توان در ویندوز ۱۰ و هر برنامه‌­ای که قادر به اجرای فایل­‌های PDF است، به کار گرفت. تنها لازم است چاپگر Microsoft Print to PDF را انتخاب کنید.

چاپگر فایل‌­های PDF

این روش در سایر سیستم عامل­‌ها نیز کار می­‌کند. برای مثال، در سیستم عامل مک، می­‌توانید از قابلیت Preview و نرم‌افزارهای PDFخوان استفاده کرد.

ابتدا فایل را در Preview اجرا کرده و پسورد مربوط به آن را وارد کنید. برای باز کردن پنجره Print، مسیر   File> Print  را طی کنید.

پرینت فایل‌­های PDF

در صفحه باز شده روی منوی PDF کلیک کنید و گزینه Save as PDF را انتخاب کنید. نام و مکان فایل PDF جدید خود را وارد کنید. فایل PDF جدید محتوای مشابه با فایل اصلی، بدون پسورد را ارائه می­‌دهد.

سیو کردن فایل‌­های PDF

روش رسمی: از نرم‌افزار Adobe Acrobat Pro استفاده کنید

همچنین می­‌توانید این کار را به صورت رسمی با نرم‌افزار Adobe Acrobat Pro انجام دهید، که اکثر کاربران با آن آشنایی دارند.

فایل PDF را در نرم‌افزار Adobe Acrobat Pro اجرا کرده و برای مشاهده آن پسورد را وارد کنید. در سمت چپ پنجره، روی آیکون قفل ضربه بزنید و گزینه Permission Details را انتخاب کنید. همچنین می­‌توانید در مسیر File > Properties، تب Security را انتخاب کنید.

فایل‌­های PDF در نرم‌افزار adobe acrobat

در بخش Security Method، گزینه No Security را انتخاب و روی  OKکلیک کنید تا پسورد مربوطه حذف شود.

فایل‌­های PDF و no security

برای اعمال تغییرات انجام شده، روی File > Save کلیک کنید.

فایل‌­های PDF و اعمال تغییرات

درباره : اخبار

سندروم پای بیقرار (RLS) که به آن بیماری ویلیس اکبوم (Willis-Ekbom) نیز گفته می‌شود، نوعی اختلال خواب است که احساس ناخوشایندی را در اندام‌ها و به‌ویژه در پاها ایجاد می‌کند و فرد مبتلا به این بیماری در پاهای خود احساس ناخوشایندی دارد. این احساسات ناخوشایند موجب می‌شود که فرد تمایل شدیدی به حرکت دادن عضو درگیر داشته باشد. این حالت به‌ویژه پس از رفتن به رخت‌خواب بروز می‌کند و موجب بی خوابی می‌شود و به همین دلیل این بیماری از اختلالات خواب به‌شمار می‌رود. در این مقاله شما را با علائم سندرم پای بیقرار، علل ایجاد این بیماری، انواع و ۷ روش درمان سندرم پای بیقرار آشنا خواهیم کرد.

گاهی سندرم پای بیقرار به دلیل مشکلاتی که برای فرد ایجاد می‌کند، موجب اضطراب و افسردگی می‌شود. هرچه مدت طولانی‌تری این شرایط را داشته باشید، مشکل شما وخیم‌تر می‌شود و حتی ممکن است که بیماری به سایر بخش‌های بدن مانند بازوهای‌تان نیز گسترش پیدا کند. شدت سندرم پای بیقرار از خفیف تا شدید متغیر است. شدت این بیماری به تناوب و شدت بروز علائم، میزان بهبود علائم پس از راه رفتن و حرکت کردن و میزان ناراحتی ایجاد شده توسط علائم این بیماری بستگی دارد. از هر ۱۰ نفر ۱ نفر در دوره‌ای از زندگی خود درگیر این بیماری می‌شود.

بیشتر موارد سندرم پای بیقرار با گذشت زمان خودبه‌خود برطرف می‌شوند یا با ایجاد تغییرات ساده‌ای در سبک زندگی رفع می‌شوند. به‌طور خلاصه می‌توان گفت که:

  • این بیماری می‌تواند اولیه یا ثانویه باشد.
  • بسیاری از افراد می‌توانند بیماری خود را در خانه درمان کنند.
  • این بیماری معمولا به دلیل ترکیبی از عوامل روانی و جسمی ایجاد می‌شود.
  • احتمال بروز این بیماری در زنان در طول دوران بارداری بیشتر است.

علائم سندرم پای بیقرار

علائم سندروم پای بیقرار معمولا زمانی بروز می‌کند که فرد در فضای محدودی مانند صندلی هواپیما یا سینما در حالت استراحت قرار دارد یا برای خواب به رخت‌خواب رفته است. علائم این بیماری معمولا هنگام شب ظاهر می‌شود. سندروم پای بیقرار موجب می‌شود که فرد به سختی به خواب برود یا بارها از خواب بیدار شود، درنتیجه در طول روز احساس خستگی می‌کند. این احساس خستگی روی یادگیری، کار، تمرکز و انجام وظایف و فعالیت‌های معمول اثر می‌گذارد. گاهی کم خوابی درنهایت منجر به نوسانات خلقی، تحریک‌پذیری، افسردگی، ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن و سایر مشکلات جسمی و روانی می‌شود.

سندرم پای بیقرار چه حسی را در فرد ایجاد می‌کند؟

فردی که به سندرم پای بیقرار مبتلاست احساس عجیب و ناخوشایندی را در پاها و گاهی در بازوهای خود حس می‌کند و تمایل شدیدی به حرکت دادن آنها دارد. افراد مبتلا به این بیماری معمولا این احساسات را به‌صورت زیر توصیف می‌کنند:

  • تیر کشیدن؛
  • سوزش؛
  • دمر خوابیدن؛
  • خزیدن؛
  • حالتی شبیه شوک‌های الکتریکی؛
  • خارش پوست؛
  • تقلا کردن؛
  • مورمور شدن.

تنها راه رهایی از این حس ناراحتی، حرکت دادن پاهاست. این احساسات معمولا زمانی بروز می‌کنند که فرد در حال استراحت یا غیرفعال است و فقط درطول شب رخ نمی‌دهند. این علائم معمولا در هنگام غروب یا شب بدتر می‌شوند و ممکن است که برای مدت کوتاهی در صبح آرام شوند.

انواع سندرم پای بیقرار

دو نوع اصلی سندرم پای بیقرار عبارت است از: سندرم پای بیقرار اولیه یا ایدیوپاتیک (idiopathic، با علت ناشناخته) و سندرم پای بیقرار ثانویه.

سندرم پای بیقرار اولیه یا ایدیوپاتیک

در سندرم پای بیقرار اولیه یا ایدیوپاتیک، علت بروز بیماری مشخص نیست. سندرم پای بیقرار ایدیوپاتیک رایج‌ترین نوع این بیماری است و ویژگی‌های زیر را دارد:

  • معمولا قبل از سن ۴۰ سالگی شروع می‌شود.
  • گاهی در دوران کودکی شروع می‌شود.
  • گاهی علت آن ژنتیکی است.

وقتی سندرم پای بیقرار شروع می‌شود، معمولا تا آخر عمر ادامه پیدا می‌کند. گاهی این علائم پراکنده است یا به‌تدریج بدتر شده و با گذشت زمان شایع‌تر می‌شود. در موارد خفیف ممکن است که فرد برای مدتی طولانی هیچ علائمی نداشته باشد.

سندرم پای بیقرار ثانویه

اختلال ثانویه، اختلالی است که توسط بیماری یا شرایط پزشکی دیگری ایجاد می‌شود. سندرم پای بیقرار ثانویه معمولا پس از سن ۴۵ سالگی شروع می‌شود و ارثی نیست. این انواع سندرم پای بیقرار کاملا متفاوت هستند، زیرا:

  • شروع آنها ناگهانی است.
  • علائم معمولا با گذشت زمان بدتر نمی‌شود.
  • ممکن است که علائم شدیدتر باشد.

بیماری‌ها و شرایط پزشکی که علت سندروم پای بیقرار ثانویه و موجب بروز آن هستند عبارت است از:

  • دیابت؛
  • کمبود آهن؛
  • نارسایی مزمن کلیه؛
  • بیماری پارکینسون؛
  • نوروپاتی؛
  • بارداری؛
  • آرتریت روماتوئید.

هنوز مشخص نیست که سندرم پای بیقرار دقیقا چطور رخ می‌دهد. ولی ممکن است که این بیماری با عملکرد دوپامین در بدن مرتبط باشد. دوپامین پیام‌رسانی عصبی است که در کنترل حرکات عضلانی نقش مهمی دارد. بعضی از داروها مانند مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و داروهای ضدافسردگی موجب بروز سندرم پای بیقرار می‌شوند. این داروها بر فعالیت دوپامین اثر می‌گذارند. این بیماری با بارداری نیز مرتبط است و حدود ۲۰٪ از زنان درطول سه‌ماهه‌ی آخر دوره‌ی بارداری خود دچار سندرم پای بیقرار می‌شوند. البته دلایل این ارتباط روشن نیست.

سندروم پای بیقرار در دوران بارداری

زنانی که قبل از بارداری نیز به سندرم پای بیقرار مبتلا بوده‌اند، ممکن است که درطول دوران بارداری علائم و نشانه‌های بیماری آنها بدتر شود. البته بارداری به خودی خود می‌تواند منجر به سندرم پای بیقرار شود. معمولا علائم بیماری با گذشت زمان درطول دوران بارداری بدتر می‌شود و به‌ویژه در سه‌ماهه‌ی سوم احتمال بروز علائم بیشتر است. دلیل افزایش بروز سندرم پای بیقرار در طول دوران بارداری مشخص نیست، ولی عوامل زیر در این مسئله نقش دارند:

  • سطح پایین مواد معدنی یا ویتامین‌هایی مانند آهن و فولات (یا اسید فولیک یا ویتامین B9)؛
  • کم‌خوابی ناشی از تغییرات ایجاد شده در بدن و احساس ناراحتی؛
  • تغییرات و اختلالات هورمونی؛
  • افزایش تحریک‌پذیر حواس.

بروز این بیماری درطول دوران بارداری به شکل گسترده‌ای مطالعه و بررسی نشده است. بعضی از درمان‌های دارویی خارج از بارداری نیز، مانند روتیگوتین (Rotigotine، از داروهای جدید درمان بیماری پارکینسون که از آن در درمان بیماری سندرم پای بیقرار نیز استفاده می‌شود) و گاباپنتین (Gabapentin، دارویی که ابتدا برای درمان صرع توصیه شد، ولی اکنون برای موارد مختلفی مانند کاهش درد، به‌ویژه دردهایی با منشأ عصبی مانند کمردرد و سردرد استفاده می‌شود) از نظر ایمن و بی‌خطر بودن استفاده از آنها در زنان باردار بررسی و ارزیابی نشده‌اند.

معمولا درمان‌های رفتاری مانند ورزش ملایم و داشتن الگوی خواب سالم اولین درمان‌هایی است که برای زنان باردار توصیه می‌شود. اگر سطح آهن بیمار پایین باشد و تصور شود که این مسئله موجب سندرم پای بیقرار شده است، تجویز مکمل‌های خوراکی آهن درطول بارداری خطری ایجاد نمی‌کند. در موارد شدیدتر کمبود آهن، از غلظت‌های بالاتری از آهن به‌صورت داخل وریدی و با استفاده از سرم استفاده می‌شود. اگر علت دیگری وجود دارد که نیازمند درمان دارویی است و درمان‌های فوق اثرات موردنظر را ندارند، برای کاهش ریسک باید داروها در کمترین دُز ممکن تجویز شوند.

اختلال حرکت دوره‌ای اندام

PLMD اختلال خوابِ مرتبط و مشابهی است که گاهی به آن حرکت اندام (پای) دوره‌ای درطول خواب (periodic limb (leg) movement during sleep، PLMS) نیز گفته می‌شود. اندام افراد دچار PLMD در هنگام خواب به‌طور غیرقابل کنترل می‌جنبد یا به‌طور ناگهانی حرکت می‌کند. این مشکل نوعی اختلال خواب نیز به‌شمار می‌رود. گاهی حرکت اندام موجب می‌شود که فرد در هنگام شب بارها از خواب بیدار شود و موجب کاهش طول و کیفیت خواب می‌شود. گاهی این مشکل به سندرم پای بیقرار منتهی می‌شود.

طول دوره این بیماری چقدر است

علائم سندرم پای بیقرار اولیه یا ایدیوپاتیک معمولا با گذشت زمان بدتر می‌شود، ولی گاهی فرد هفته‌ها یا ماه‌ها هیچ نشانه‌ای از بیماری را مشاهده نمی‌کند. اگر سندرم پای بیقرار ناشی از شرایط، بیماری، بارداری یا مصرف دارویی خاص باشد، به محض از بین رفتن عامل ایجادکننده‌ی خود برطرف می‌شود.

درمان سندرم پای بیقرار

ازآنجایی که علائم سندرم پای بیقرار بر زندگی بیمار اثر می‌گذارد، درمان آن بسیار مهم است. برای درمان سندروم پاهای بیقرار روش‌های مختلفی وجود دارد، زیرا علت ریشه‌ای سندرم پای بیقرار مشخص نیست. برای نمونه، بعضی از پژوهشگران عقیده دارند که سندرم پای بیقرار درنتیجه‌ی وجود مشکلاتی درمورد ماده‌ای شیمیایی در مغز به نام دوپامین ایجاد می‌شود، درحالی‌که پژوهشگران دیگری بر این باورند که این بیماری به دلیل گردش خون ضعیف بروز می‌کند. در ادامه فهرستی از بهترین روش‌های درمانی را ارائه می‌دهیم. بعضی از این روش‌ها را می‌توانید به تنهایی و در خانه انجام دهید و برای انجام بعضی از روش‌های دیگر باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک می‌تواند به شما کمک کند که برای درمان علائم سندرم پای بیقرار خود یک برنامه‌ی درمانی داشته باشید.

۱. برطرف کردن علت‌های بالقوه

نخستین گام در درمان سندرم پای بیقرار فهمیدن این مسئله است که آیا عاملی موجب بروز این مشکل شده است. البته گاهی سندرم پای بیقرار با چیزهایی (مانند عوامل ژنتیکی یا بارداری) مرتبط است که تاحد زیادی از کنترل شما خارج‌اند، ولی عوامل دیگری نیز وجود دارد که می‌توان آنها را برطرف کرد. این عوامل شامل عادت‌های روزانه، داروهایی که مصرف می‌کنید، مشکلات سلامتی یا سایر عوامل محرک است.

عادت‌ها

مصرف کافئین، الکل و تنباکو موجب تشدید علائم سندرم پای بیقرار می‌شود. بنابراین کاهش مصرف این مواد به کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کند.

داروها

بعضی از داروها موجب بروز یا بدتر شدن علائم سندرم پای بیقرار می‌شوند، ازجمله:

  • آنتی‌هیستامین‌های قدیمی مانند دیفن هیدرامین (Benadryl)؛
  • داروهای ضد تهوع مانند متاکلوپرامید (Reglan) یا پروکلرپرازین (Compro)؛
  • داروهای ضدروان پریشی (antipsychotic) مانند هالوپریدول (Haldol) یا الانزاپین (Zyprexa)؛
  • لیتیوم کربنات (Lithobid)؛
  • مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) مانند فلوکستین (Prozac)، سرترالین (Zoloft) یا اس‌سیتالوپرام (Lexapro)؛
  • داروهای ضدافسردگی سه‌حلقه‌ای (tricyclic antidepressants) مانند آمی‌تریپتیلین (Elavil) یا آموکساپین (Asendin)؛
  • ترامادول (Ultram)؛
  • لووتیروکسین (Levoxyl).

حتما پزشک خود را از تمام داروهایی که مصرف می‌کنید (چه داروهای تجویزی و چه داروهای بدون نیاز به نسخه) آگاه کنید. در مورد اینکه آیا این داروها می‌توانند سندرم پای بیقرار شما را بدتر کنند (به‌ویژه اگر هر یک از داروهای فهرست شده در بالا را مصرف می‌کنید) با پزشک خود صحبت کنید.

شرایط سلامتی

مشخص شده است که بعضی از شرایط سلامتی با سندرم پای بیقرار مرتبط هستند. نارسایی کلیه در مرحله‌ی نهایی یا ESRD و آسیب‌های عصبی ناشی از دیابت با سندرم پای بیقرار ارتباط داده شده‌اند. کم‌خونی ناشی از کمبود آهن نیز ارتباطی قوی با سندرم پای بیقرار دارد. باید با پزشک خود در مورد اینکه سابقه‌ی سلامتی‌تان چه تأثیری بر بیماری‌تان دارد مشورت کنید، به‌ویژه اگر هریک از مشکلات گفته شده در بالا را دارید.

سایر عوامل

بعضی افراد ادعا می‌کنند که مصرف مقدار زیادی شکر یا پوشیدن لباس‌های تنگ موجب بدتر شدن علائم سندرم پای بیقرار آنها می‌شود. البته برای اثبات وجود چنین ارتباط‌هایی پژوهش‌های زیادی انجام نشده است، ولی می‌توانید آزمون و خطا کنید تا متوجه شوید چه عواملی روی علائم شما اثر می‌گذارند.

جمع‌بندی: نخستین قدم در درمان سندرم پای بیقرار فهمیدن این مسئله است که چه چیزی موجب بروز آن شده است. شما باید به اثرات عادت‌هایی مانند مصرف الکل و سیگار، بعضی از داروها، شرایط پزشکی و سایر عوامل روی علائم سندرم پای بیقرار خود توجه کنید.

۲. رعایت بهداشت خواب برای کمک به درمان سندرم پای بیقرار

رعایت موارد بهداشت خواب (sleep hygiene) اهمیت بسیار زیادی دارد، زیرا خستگی موجب بدتر شدن علائم می‌شود. به‌طورکلی داشتن عادت‌های خواب مناسب برای افرادی که دچار اختلال‌های خواب مانند سندرم پای بیقرار هستند، اهمیت بیشتری دارد. البته خواب مناسب علائم سندرم پای بیقرار را برطرف نمی‌کند، ولی موجب می‌شود کمبود خواب ناشی از بیماری خود را جبران کنید. با رعایت نکات زیرا تا جای ممکن می‌توانید خواب راحتی داشته باشید:

  • هرشب در ساعت مشخصی به رخت‌خواب بروید و هر روز صبح نیز در ساعت مشخصی از خواب بیدار شوید.
  • اتاق خواب خود را خنک، آرام و تاریک کنید.
  • استفاده از عواملی را که مانع خواب می‌شوند (مانند تلویزیون و تلفن) در اتاق خواب‌تان به حداقل برسانید.
  • ۲ تا ۳ ساعت پیش از خواب به هیچ صفحه نمایشی نگاه نکنید. زیرا نور آبی این صفحه‌های نمایش موجب بر هم خوردن ریتم‌ شبانه‌روزی شما می‌شود. ریتم شبانه‌روزی به شما کمک می‌کند چرخه‌ی خواب طبیعی خود را حفظ کنید.
  • یک ساعت قبل از خواب میزان نور محیطی را که در آن قرار دارید کاهش دهید.
  • از مصرف نوشیدنی‌های محرک مانند قهوه یا نوشیدنی‌های شیرین پرهیز کنید.
  • از مصرف الکل و تنباکو پرهیز کنید یا مصرف آن را کاهش بدهید.

جمع‌بندی: گرچه رعایت عادت‌های خواب سالم علائم سندرم پای بیقرار را برطرف نمی‌کند، ولی موجب بهبود خواب می‌شود و به جبران بخشی از اثرات سندرم پای بیقرار کمک می‌کند.

۳. مصرف مکمل‌های آهن و ویتامین

کمبود آهن یکی از دلایل اصلی سندرم پای بیقرار است. مطالعات فراوانی نشان داده است که مصرف مکمل‌های آهن به کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کند. با یک آزمایش خون ساده به‌راحتی می‌توانید کمبود آهن را بررسی کنید. بنابراین اگر فکر می‌کنید دچار کمبود آهن هستید با پزشک خود صحبت کنید. اگر نتیجه‌ی آزمایش خون و بررسی کمبود آهن مثبت باشد، پزشک مصرف مکمل‌های خوراکی آهن را به شما توصیه می‌کند. این مکمل‌ها را به‌راحتی می‌توانید از داروخانه‌ای در محل زندگی‌تان تهیه کنید. در بعضی موارد ممکن است به تزریق داخل وریدی آهن نیاز داشته باشیم. در سال ۱۹۹۸ در بررسی کوچکی روی ۱۰ نفر مشخص شد که مصرف منیزیم موجب کاهش علائم بی‌خوابی در بیماران مبتلا به سندرم پای بیقرار می‌شود. در این بررسی نتیجه‌گیری شد که مصرف منیزیم روش درمانی مفیدی برای افراد مبتلا به PLMD است. مرکز پزشکی دانشگاه مریلند نیز با اشاره به این پژوهش، کمبود منیزیم را از عوامل تشدید سندرم پای بیقرار معرفی می‌کند. البته در بررسی انجام شده به نیاز به انجام پژوهش‌های بیشتری در مورد مصرف منیزیم نیز اشاره شده است. بیماران مبتلا به بیماری های کلیوی باید در مورد مصرف منیزیم محتاط باشند.

منیزیم در غلات کامل، مغزها و سبزیجات برگ‌سبز وجود دارد. بعضی عقیده دارند که اسپری کردن روغن منیزیم روی اندام درگیر مفید است. البته نباید بدون مشورت با پزشک این کار را انجام بدهید. کمبود ویتامین D نیز می‌تواند با سندرم پای بیقرار مرتبط باشد. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۴ مصرف مکمل‌های ویتامین D موجب کاهش علائم بیماری در افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار و کمبود ویتامین D شد. مصرف مکمل‌های ویتامین C و ویتامین E در افرادی که همودیالیز می‌شوند، به کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کند. هیدراته نگه داشتن بدن نیز مفید است. برای این منظور باید درطول روز مقدار زیادی آب بنوشید و از مصرف کافئین و الکل پرهیز کنید.

جمع‌بندی: مصرف مکمل‌های آهن و منیزیم یا ویتامین‌های D، C یا E برای بعضی از افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار مفید است. البته پزشک باید تشخیص بدهد که آیا مصرف مکمل‌ها برای شما مفید است یا خیر.

۴. ورزش

ورزش به شما کمک می‌کند حس بهتری داشته باشید و استفاده‌ی بیشتر از پاها به کاهش علائم کمک می‌کند. اگر سبک زندگی بی‌تحرکی دارید، پیاده‌روی به‌جای رانندگی، شرکت کردن در یک رشته‌ی ورزشی یا تمرین دادن پاها در باشگاه برای شما مفید است. به گفته‌ی مؤسسه‌ی ملی بهداشت، ورزش متعادل به کاهش علائم خفیف سندرم پای بیقرار کمک می‌کند. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۶ روی ۲۳ بیمار مبتلا به سندرم پای بیقرار، ۳ بار در هفته درطول ۱۲ هفته انجام ورزش‌های هوازی و تمرینات قدرتی پایین‌تنه، به میزان قابل توجهی موجب کاهش علائم سندرم پای بیقرار شد. سایر بررسی‌ها نیز نشان داده است که ورزش برای سندرم پای بیقرار بسیار مفید است، به‌ویژه در افرادی که دچار نارسایی کلیه در مرحله‌ی نهایی (ESRD) هستند. با توجه به این مطالعات و مطالعات دیگری که نشان می‌دهد فعالیت بدنی به بهبود خواب کمک می‌کند، به نظر می‌رسد که ورزش، درمانی طبیعی برای افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار است.

ورزش و فعالیت بدنی به تسکین درد کمک می‌کند، ولی گاهی موجب تشدید آن نیز می‌شود. برای بیشتر بیماران ورزش ملایم مفید است، ولی ورزش بیش‌ازحد موجب بدتر شدن علائم بیماری می‌شود. براساس توصیه‌ی بنیاد سندرم پای بیقرار (Restless Legs Foundation) ورزش باید در حد اعتدال باشد. پس به اندازه‌ای ورزش نکنید که به تیر کشیدن و درد عضلات‌تان منتهی شود، زیرا زیاده‌روی در ورزش موجب بدتر شدن علائم سندرم پای بیقرار می‌شود. ورزش کردن در اواخر شب نیز برای افراد مبتلا به این بیماری مفید نیست.

جمع‌بندی: با توجه به مزیت‌های ورزش برای کاهش علائم سندرم پای بیقرار و بهبود خواب، ورزش ملایم و منظم عادت خوبی است که باید در افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار شکل بگیرد.

۵. یوگا و تمرینات کششی

یوگا و تمرینات کششی نیز مانند سایر انواع ورزش برای افراد دچار سندرم پای بیقرار مفید است. استرس موجب بدتر شدن سندرم پای بیقرار می‌شود، بنابراین انجام تکنیک‌های تمدد اعصاب و تمرین‌هایی مانند یوگا، مراقبه و تای چی بسیار مفید است. در مطالعه‌ای ۸ هفته‌ای در سال ۲۰۱۳ که روی ۱۰ زن انجام شد، یوگا موجب کاهش علائم سندرم پای بیقرار در آنها شد. یوگا به بهبود روحیه و کاهش استرس آنها نیز کمک کرد و این مسئله نیز به نوبه‌ی خود موجب بهبود خواب آنها شد. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲ یوگا موجب بهبود خواب در ۲۰ زن مبتلا به سندرم پای بیقرار شد. در مطالعه‌ی دیگری نیز تمرینات کششی بهبود قابل‌توجهی را در علائم سندرم پای بیقرار افرادی ایجاد کرد که همودیالیز می‌شدند.

پژوهشگران نمی‌دانند که چرا یوگا و تمرینات کششی برای این بیماران مؤثر است و برای روشن شدن این مسئله باید پژوهش‌های بیشتری انجام شود. ولی با توجه به این نتایج شاید بخواهید بعضی از تمرینات کششی ساق و ران پا را نیز به برنامه‌ی ورزشی روزانه‌تان اضافه کنید.

جمع‌بندی: گرچه دلیل این مسئله را نمی‌دانیم، ولی یوگا و سایر تمرینات کششی موجب کاهش علائم سندرم پای بیقرار می‌شوند.

۶. ماساژ

ماساژ دادن ماهیچه‌های پا به کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کند. بسیاری از سازمان‌های بهداشتی مانند مؤسسه‌ی ملی بهداشت و بنیاد ملی خواب (National Sleep Foundation) ماساژ را به‌عنوان درمانی خانگی پیشنهاد می‌دهند. گرچه پژوهش‌های فراوانی انجام نشده است که ماساژ را به‌عنوان درمانی برای سندرم پای بیقرار توصیه کند، ولی مطالعه‌ای موردی در سال ۲۰۰۷ مزیت‌های استفاده از ماساژ را نشان داد. برای نمونه، علائم سندرم پای بیقرار زنی ۳۵ ساله که ۲ بار در هفته و به مدت ۳ هفته، هر بار ۴۵ دقیقه برای او ماساژ پا انجام می‌شد، در تمام طول دوره‌ی زمانی انجام جلسات ماساژ بهبود یافت. برای ماساژ پای او از مجموعه‌ای از تکنیک‌ها مانند ماساژ سوئدی و فشار مستقیم به ماهیچه‌های پا استفاده شد.

علائم سندرم پای بیقرار او پس از ۲ جلسه ماساژ کاهش یافت و تا ۲ هفته پس از پایان دوره‌ی ماساژ درمانی به حالت قبلی برنگشت. به گفته‌ی پژوهشگر این مطالعه، افزایش آزادسازی دوپامین درنتیجه‌ی ماساژ می‌تواند دلیل این مزیت‌ها باشد. ماساژ موجب بهبود گردش خون نیز می‌شود. بنابراین بهبود گردش خون نیز می‌تواند یکی از دلایل اثرات مثبت آن بر سندرم پای بیقرار باشد. مزیت دیگر ماساژ تأثیر آن بر تمدد اعصاب و آرامش است و آرامش نیز موجب بهبود خواب می‌شود. برای کاهش علائم بیماری می‌توانیم از حمام گرم نیز استفاده کنیم. زیرا حمام گرم به آرام کردن عضلات و کاهش شدت علائم کمک می‌کند.

جمع‌بندی: حمام گرم و ماساژ پا، درمان‌هایی ساده و آرامش‌بخش هستند که به کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کنند.

۷. داروهای تجویزی

مصرف دارو از درمان‌های مهم سندرم پای بیقرار متوسط تا شدید است. اگر بیمار نتواند علائم سندرم پای بیقرار را به‌تنهایی و با درمان‌های خانگی کنترل کند، پزشک داروهایی را برای درمان بیماری او تجویز می‌کند. معمولا داروهای دوپامینرژیک (Dopaminergic) نخستین داروهای تجویزی هستند. این داروها برای کاهش علائم سندرم پای بیقرار مفیدند، ولی موجب بروز عوارض جانبی و مشکلات دیگری نیز می‌شوند. انواع دیگری از داروها نیز وجود دارد که به کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کند، بدون اینکه موجب بروز مشکلاتی مشابه شود.

داروهای مورد استفاده به شرایط فرد بستگی دارد و شامل موارد زیر است:

داروهای دوپامینرژیک

داروهای دوپامینرژیک موجب افزایش آزادسازی دوپامین (از پیام‌رسان‌های عصبی) در مغز می‌شود. دوپامین ماده‌ای شیمیایی است که به فعال کردن حرکات طبیعی بدن کمک می‌کند. اثرگذاری داروهای دوپامینرژیک به این دلیل است که سندرم پای بیقرار با وجود مشکلاتی در تولید دوپامین در بدن مرتبط است. داروهای دوپامینرژیک احساسات ناخوشایندی را که درنتیجه‌ی سندرم پای بیقرار در پا ایجاد شده است، درمان می‌کنند. لوودوپا (Levodopa) و کاربی‌دوپا (carbidopa) از داروهای دوپامینرژیک معمول هستند.

سازمان غذاوداروی آمریکا (FDA) ۳ داروی دوپامینرژیک زیر را برای درمان موارد سندرم پای بیقرار اولیه‌ی متوسط تا شدید تأیید کرده است:

  • پرامی‌پکسول (Mirapex)؛
  • روپینیرول (Requip)؛
  • روتیگوتین (Neupro).

گرچه داروهای دوپامینرژیک موجب بهبود علائم سندرم پای بیقرار می‌شوند، ولی استفاده‌ی بلندمدت از آنها موجب بدتر شدن علائم می‌شود. این پدیده تقویت (augmentation) نام دارد. پزشکان معمولا برای به تأخیر انداختن این مشکل، این داروها را در پایین‌ترین دُز ممکن تجویز می‌کنند. به‌علاوه اثربخشی این داروها درطول زمان کاهش می‌یابد. برای به تأخیر انداختن یا جلوگیری از هر دو مشکل، پزشک می‌تواند ترکیبی از داروهای دوپامیرژیک و سایر انواع داروهای درمانی سندرم پای بیقرار را تجویز کند.

گاباپنتین (Gabapentin)

چهارمین دارویی که سازمان غذاوداروی آمریکا برای درمان سندرم پای بیقرار تأیید کرده است، گاباپنتین (Horizant) نام دارد. گاباپنتین از داروهای ضد تشنج است. داروهای ضدتشنج در درمان درد، اسپاسم عضلانی، نوروپاتی و علائم روزانه مؤثرند. مشخص نیست که گاباپنتین چطور موجب کاهش علائم سندرم پای بیقرار می‌شود، ولی مطالعات نشان داده است که مصرف این دارو مؤثر است. در مطالعه‌ای ۲۴ فرد مبتلا به سندرم پای بیقرار به مدت ۶ هفته با گاباپنتین یا دارونما تحت درمان قرار گرفتند. خواب افرادی که از گاباپنتین استفاده کرده بودند، بهبود پیدا کرد و حرکات پای ناشی از سندرم پای بیقرار در آنها کاهش یافت، ولی این نتایج در افرادی که از دارونما استفاده کرده بودند، مشاهده نشد. در مطالعه‌ی دیگری مصرف گاباپنتین با مصرف روپینیرول (یکی از داروهای مورد تأیید سازمان غذاوداروی آمریکا برای درمان سندرم پای بیقرار) مقایسه شد. در این مطالعه ۸ فرد مبتلا به سندرم پای بیقرار به مدت ۴ هفته یکی از این داروها را مصرف کردند. هر دو گروه به سطوح مشابهی از کاهش علائم سندرم پای بیقرار رسیدند.

بنزودیازپین‌ها (Benzodiazepines)

بنزودیازپین‌ها داروهایی هستند که از آنها برای درمان اضطراب و مشکلات خواب استفاده می‌شود. این داروهای آرام‌بخش موجب می‌شوند که افراد دارای علائم مداوم و خفیف سندرم پای بیقرار به خواب بروند. معمولا کلونازپام (Klonopin) و سایر انواع بنزودیازپین‌ها همراه با داروهای دیگر برای افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار تجویز می‌شود. گرچه این داروها موجب بهبود علائم سندرم پای بیقرار نمی‌شوند، ولی تأثیر آنها بر بهبود خواب به افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار کمک بزرگی می‌کند. رستوریل (Restoril) یا تمازپام (temazepam)، زاناکس (Xanax) یا آلپرازولام (alprazolam) و کلونوپین (Klonopin) یا کلونازپام (clonazepam) نمونه‌هایی از این داروها هستند.

اپیوئیدها و داروهای مسکن

معمولا از اپیوئیدها یا داروهای مخدر برای درمان درد استفاده می‌شود. در بعضی موارد و معمولا زمانی که سایر داروها مؤثر نیستند یا موجب پدیده‌ی تقویت می‌شوند، می‌توان با دقت و در دُزهای پایین، از اپیوئیدها برای کمک به درمان سندرم پای بیقرار استفاده کرد. کدئین و پروپوکسی‌فن (propoxyphene) از داروهای مخدر با دُز پایین هستند، ولی اکسی‌کدون هیدروکلراید (oxycodone hydrochloride)، متادون هیدروکلراید (methadone hydrochloride) و لورفانول تارترات (levorphanol tartrate) از داروهای مخدر معمول با دُز بالا به‌شمار می‌روند. ایبوپروفن نیز یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است که می‌تواند به برطرف شدن علائم خفیف کمک کند. اکسی‌کدون/ نالوکسان با انتشار طولانی‌مدت (prolonged-release oxycodone/naloxone) (تارجیناکت، Targinact) نیز از اپیوئیدهایی است که به کاهش علائم و بهبود خواب کمک می‌کند. بر اساس جدیدترین دستورالعمل‌های تنظیم شده برای مصرف اپیوئیدها، استفاده از این داروها باید آخرین راه‌حل باشد. به‌علاوه، به دلیل خطر استفاده‌ی نادرست و وابستگی به این داروها، مصرف آنها باید تحت نظارت دقیق پزشک انجام شود.

جمع‌بندی: اگر به سندرم پای بیقرار متوسط تا شدید مبتلا هستید، ممکن است که پزشک برای درمان بیماری شما یک یا چند دارو را تجویز کند. داروهای دوپامینرژیک معمولا برای درمان سندرم پای بیقرار اولیه تجویز می‌شوند، ولی این داروها عوارض جانبی و پدیده‌ی تقویت را ایجاد می‌کنند، بنابراین مصرف آنها باید با دقت مدیریت شود.

درمان‌هایی که از پشتیبانی عملی کمتری برخوردارند

پژوهش‌هایی انجام شده است که استفاده از درمان‌های گفته شده در بالا را توصیه می‌کنند. درمان‌های دیگری نیز وجود دارد که شواهد کمتری برای اثبات مفید بودن آنها ارائه شده است، ولی با این وجود برای بعضی از افراد مبتلا به سندرم پای بیقرار مفید هستند.

درمان‌های گرم و سرد

گرچه پژوهش زیادی برای پشتیبانی از به‌کارگیری گرما و سرما برای درمان علائم سندرم پای بیقرار وجود ندارد، ولی بسیاری از سازمان‌های بهداشتی این روش درمانی را توصیه می‌کنند. این سازمان‌ها حمام گرم یا سرد قبل از رفتن به رخت‌خواب یا استفاده از کمپرس گرم یا سرد روی پاها را توصیه می‌کنند. در بعضی از افراد علائم سندرم پای بیقرار با سرما تشدید می‌شود و بعضی دیگر با گرما مشکل دارند. به همین دلیل از درمان‌های گرم یا سرد استفاده می‌شود.

تحریک مغناطیسی مکرر مغزی (rTMS)

تحریک مغناطیسی مکرر مغزی روشی غیرتهاجمی است که معمولا برای درمان افسردگی استفاده می‌شود و می‌تواند در کاهش علائم سندرم پای بیقرار نیز مفید باشد. تاکنون مطالعات محدودی در این مورد انجام شده است و به پژوهش‌های بیشتری نیاز داریم، ولی به‌طور کلی نتایج به‌دست آمده از این روش امیدوارکننده است. در روش تحریک مغناطیسی مکرر مغزی، ضربان‌های مغناطیسی به بخش‌های خاصی از مغز فرستاده می‌شود. کاملا روشن نیست که چرا روش rTMS به کاهش علائم سندرم پای بیقرار کمک می‌کند. براساس یکی از نظریه‌ها این ضربان‌ها موجب افزایش آزادسازی دوپامین در مغز می‌شود. براساس نظریه‌ی دیگری، این روش به آرام کردن «افزایش انگیختگی» یا hyperarousal در بخش‌هایی از مغز کمک می‌کند که با سندرم پای بیقرار مرتبط هستند. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵، ۱۴ جلسه‌ی rTMS درطول ۱۸ روز برای ۱۴ فرد مبتلا به سندرم پای بیقرار انجام شد. این جلسات به میزان قابل‌توجهی موجب بهبود علائم سندرم پای بیقرار و بهبود خواب آنها شد. این نتایج به مدت دست‌کم ۲ ماه پس از پایان درمان نیز ادامه یافت.

تحریک الکتریکی عصب از راه پوست (TENS)

در تحریک الکتریکی عصب از راه پوست، دستگاهی به‌منظور تسکین درد، جریان‌های الکتریکی ضعیفی را به بخش‌هایی از بدن می‌فرستد. پژوهش‌های زیادی در مورد استفاده از TENS در درمان سندرم پای بیقرار انجام نشده است، ولی استفاده از TENS می‌تواند مؤثر باشد. درواقع در این روش از تحریک متقابل استفاده می‌شود. در یک بررسی استفاده‌ی منظم از TENS همراه با یک درمان لرزشی، علائم سندرم پای بیقرار مردی را به‌طور کامل درمان کرد.

طب سوزنی

طب سوزنی در درمان بسیاری از مشکلات سلامتی ازجمله سندرم پای بیقرار مفید است. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ روی ۳۸ زن مبتلا به سندرم پای بیقرار که به مدت ۶ هفته با طب سوزنی تحت درمان قرار گرفتند، فعالیت‌های غیرطبیعی پای آنها که ناشی از سندرم پای بیقرار بود، تاحد زیادی کاهش یافت. البته برای استفاده از طب سوزنی به‌عنوان درمانی قابل اعتماد برای سندرم پای بیقرار به پژوهش‌های بیشتری نیاز داریم.

جراحی رگ‌های واریسی

در افرادی با مشکلات گردش خون خاص، جراحی مؤثرترین روش درمان سندرم پای بیقرار است. رگ‌های واریسی رگ‌های خونی هستند که بزرگ شده‌اند و معمولا در پاها قرار دارند و خون زیادی در آنها جمع می‌شود. افزایش مقدار خون در این رگ‌ها می‌تواند منجر به نارسایی وریدی سطحی (SVI) شود. یعنی بدن نمی‌تواند به درستی خون را به گردش درآورد. درنتیجه خون در پاهای بیمار جمع می‌شود. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۰۸، برای ۳۵ بیمار مبتلا به نارسایی وریدی سطحی و سندرم پای بیقرار از روشی درمانی به نام درمان واریس توسط لیزر (endovenous laser ablation، EVLA) به‌منظور درمان رگ‌های واریسی آنها استفاده شد. انجام جراحی در ۸۴٪ از این ۳۵ نفر موجب بهبود قابل‌توجه یا درمان کامل علائم سندرم پای بیقرار آنها شد. البته برای استفاده از این جراحی به‌عنوان درمانی برای سندرم پای بیقرار به پژوهش‌های بیشتری نیاز داریم.

جمع‌بندی: اگر به هر یک از روش‌های درمانی بالا علاقه‌مند هستید، در مورد آنها با پزشک خود صحبت کنید. البته خودتان می‌توانید از درمان‌های گرم و سرد استفاده کنید، ولی برای دریافت توضیحات بیشتر در مورد روش‌های درمانی دیگر و تشخیص اینکه آیا برای شما مفید هستند یا خیر، باید با پزشک خود صحبت کنید.

کلام آخر

سندرم پای بیقرار ناراحتی، اختلال در خواب و مشکلات قابل‌توجهی را در عملکرد روزانه‌تان ایجاد می‌کند. بنابراین درمان این بیماری باید از اولویت‌های شما باشد. نخستین گام امتحان کردن روش‌های درمان خانگی فهرست شده در این مقاله است. ولی اگر این روش‌ها به برطرف شدن مشکل شما کمکی نکردند، حتما باید به پزشک مراجعه کنید. پزشک در مورد هریک از درمان‌های موجود اطلاعات بیشتری را در اختیار شما قرار می‌دهد و به شما می‌گوید که کدام روش (یا روش‌ها) برای شما مناسب است. فراموش نکنید روشی که برای یک فرد مؤثر است ممکن است که برای فرد دیگری مؤثر نباشد و شاید لازم باشد داروها یا روش‌های درمانی مختلفی را امتحان کنید. پس دلسرد نشوید و تا پیدا کردن برنامه‌ی درمانی مؤثر برای خود به تلاش‌تان ادامه دهید.

جمع‌آوری و تنظیم: کی بی اس آنلاین

درباره : اخبار

با صرفه جویی در مصرف برق می‌توان گام مثبتی برای کاهش آلودگی محیط زیست، گرم‌شدن زمین و پایین‌آوردن هزینه‌های مصرف انرژی برداشت. اگر نگاهی به محیط کار و زندگی خود بیندازید، وسایل زیادی را می‌بینید که با برق کار می‌کنند. عایق بندی محیط خانه و تغییر سبک زندگی روزانه از روش‌هایی است که می‌تواند تأثیر زیادی بر کاهش مصرف انرژی داشته باشد. در این مقاله با روش‌های صرفه جویی در مصرف برق در محیط کار و منزل بیشتر آشنا می‌شوید.

روش اول: روشنایی

۱. برای صرفه جویی در مصرف برق از نور طبیعی استفاده کنید

پرده‌ها را کنار بزنید و به نور خورشید اجازه بدهید تا فضای خانه‌تان را روشن کند. بهتر است هر زمان که برای‌تان امکان دارد به‌جای استفاده از نور مصنوعی از نور طبیعی خورشید استفاده کنید. فرقی نمی‌کند در اداره‌ هستید یا منزل، این روش خوبی برای صرفه جویی در مصرف برق است. شاید اگر بدانید استفاده از نور طبیعی باعث شادی بیشتر در محیط کار و نیز خانه می‌شود، با انگیزه بیشتری پرده‌ها را کنار بزنید و از نور طبیعی خورشید بهره بگیرید. میز کار خود را در جایی از اتاق قرار بدهید که بیشترین بهره را از نور طبیعی دارد. در مواقعی که نور کافی در اتاق هست، چراغ‌های اتاق را خاموش کنید؛ ‌اگر به نور بیشتری نیاز دارید، ‌بهتر است از چراغ مطالعه استفاده کنید. از پرده‌ها یا کرکره‌های نازک استفاده کنید تا حتی در طول روز نیز نور از آنها به داخل اتاق بتابد و فضا را روشن کند و هم در مواقع نیاز بتوانید حریم کاملا خصوصی داشته باشید.

۲. لامپ‌های خود را عوض کنید

لامپ‌های رشته‌ای را با لامپ‌های فلورسنت (CFL) یا لامپ‌های LED که هم نور بیشتری دارند و هم انرژی کمتری مصرف می‌کنند، تعویض کنید. لامپ های رشته‌ای ۹۸ درصد از انرژی مصرفی را به‌صورت گرما هدر می‌دهند؛ این‌درحالی است که لامپ‌های فلورسنت (CFL) و LED انرژی خیلی کمتری مصرف می‌کنند و طول عمر بالاتری دارند. لامپ‌های فلورسنت (CFL) اولین جایگزین لامپ‌های رشته‌ای بودند. این لامپ‌ها تنها یک‌چهارم انرژی لامپ‌های رشته‌ای را مصرف می‌کنند. لامپ‌های فلورسنت فشرده جیوه‌ی کمتری دارند، بنابراین بهتر می‌سوزند و نور بیشتری دارند. لامپ‌های LED در مقایسه با لامپ‌های فلورسنت، جدیدتر و البته کمی گران‌تر هستند، اما حاوی جیوه نیستند و عمر بالاتری دارند.

۳. چراغ‌ها را خاموش کنید

خاموش کردن چراغ‌ها روشی بسیار ساده و البته کاربردی برای صرفه جویی در مصرف برق است. بهتر است در مورد تعداد لامپ‌هایی که در خانه روشن هستند، حساسیت داشته باشید. به این فکر کنید که برای روشن کردن فضای خانه و یا اداره واقعا به چند عدد لامپ نیاز دارید. وقتی خانه را ترک می‌کنید، حتما چراغ‌ها را خاموش کنید. برخی از لامپ‌ها را نباید در مکان‌های گرم و مرطوب و یا فضاهایی که لامپ برای مدت کوتاهی روشن است، استفاده کرد. بنابراین قبل از استفاده از هر نوع لامپ بهتر است دستورالعمل استفاده از آن را به‌دقت مطالعه کنید. اگر واقعا به‌دنبال صرفه جویی در مصرف برق هستید، بهتر است از خانواده بخواهید تا شب‌ها در یک یا دو اتاق جمع شوند، با این کار دیگر لازم نیست همه‌ی خانه را چراغانی کنید.

استفاده از شمع برای روشنایی، یکی دیگر از روش‌های صرفه جویی در مصرف برق است! این روشی قدیمی و البته بسیار مفید است و می‌تواند فضای رمانتیک و شاعرانه‌ای را برای‌تان رقم بزند. اگر فکر می‌کنید نمی‌توانید هر شب از شمع به‌جای لامپ استفاده کنید، پیشنهاد می‌کنیم حداقل یک یا دو بار در هفته از این روش استفاده کنید. اگر در خانه کودک دارید، بهتر است هنگام استفاده از شمع کمی احتیاط و به همه‌ی اعضای خانواده خطرات آن را گوشزد کنید. همچنین روش صحیح استفاده از آن را به همه‌ی اعضای خانواده مخصوصا کودکان آموزش دهید.

روش دوم: لوازم خانگی

۱. لوازم برقی اضافه را از برق بکشید

آیا می‌دانید لوازم برقی که خاموش است ولی دوشاخه‌ی آن به برق وصل است، برق مصرف می‌کنند؛ حتی وسیله‌ای مانند قهوه جوش تا مدت زیادی بعد از استفاده و خاموش شدن هم برق مصرف می‌کند. استفاده از سیم‌سیار که دکمه‌ی خاموش-روشن دارد،‌ کار را راحت‌تر می‌کند. سیم‌سیار امکان اتصال چندین دستگاه به برق را فراهم می‌کند. بنابراین به‌جای اینکه مجبور باشید ۵ وسیله‌ی برقی را از پریز بکشید، می‌توانید تنها با قطع کردن سیم‌سیار، برق لوازم‌برقی بلااستفاده و خاموش را قطع کنید. رایانه‌ی خود را در پایان روز خاموش کنید و از برق بکشید. رایانه‌ها برق زیادی مصرف می‌کنند،‌ بنابراین بهتر است آن را از برق بکشید تا در انرژی و هزینه‌ها صرفه جویی کنید. لازم نیست تلویزیون‌تان همیشه به برق باشد. شاید به نظرتان از برق کشیدن تلویزیون کار بیهوده‌ای باشد، اما توجه کنید که این‌کار در صرفه جویی در مصرف برق و هزینه‌ها مؤثر است. سیستم صوتی و اسپیکرها را از برق بکشید. خاموش کردن لوازم جانبی رایانه در صرفه جویی در مصرف برق بسیار مؤثر است. لوازم برقی کوچک را فراموش نکنید. شارژر تلفن، لوازم برقی آشپزخانه، سشوار و هرچیزی را که با برق کار می‌کند، در صورت لازم نداشتن از برق بکشید.

۲. وسایل برقی کم‌مصرف را جایگزین وسایل برقی قدیمی و پرمصرف کنید

در گذشته شرکت‌های لوازم‌برقی توجهی به میزان مصرف انرژی وسایل تولیدی خود نمی‌کردند. امروزه مدل‌های جدیدتر لوازم برقی به گونه‌ای طراحی و ساخته می‌شوند که علاوه‌بر صرفه جویی اقتصادی، کیفیت بالاتری نیز داشته باشند. اگر یخچال‌فریزر قدیمی، گاز، فر، ظرف‌شویی، لباس‌شویی یا خشک‌کن قدیمی دارید، بهتر است به فکر تعویض آن باشید. به‌دنبال وسایلی باشید که رده‌‌ی انرژی بالاتری دارند. لوازم‌برقی که رده‌ی انرژی دارند به شما کمک می‌کنند تا در هنگام خرید از میزان مصرف انرژی وسایل برقی آگاه شوید. درست است که لوازم‌برقی با رده‌ی انرژی معمولا در مقایسه با لوازم‌برقی مشابه که رده‌ی انرژی ندارند، بسیار گران‌تر هستند، اما به‌یاد داشته باشید هزینه‌ای که بابت خرید این وسایل می‌دهید، در بلندمدت و با کاهش هزینه‌های برق مصرفی به‌طور کامل برمی‌گردد.
اگر درحال حاضر توانایی تعویض لوازم‌برقی قدیمی را ندارید، باید بدانید هنوز هم راه‌های زیادی برای تغییر روش‌ زندگی و کاهش هزینه‌ها وجود دارد، و آن کاهش استفاده از لوازم‌برقی است.

بهتر است از تمام ظرفیت ظرف شویی استفاده کنید. درِ فر را هنگام استفاده باز نکنید،‌ زیرا با این کار گرمای داخل فر خارج می‌شود و برای اینکه دما دوباره به مقدار تنظیم‌شده برسد، انرژی زیادی صرف می‌شود. قبل از بازکردن درِ یخچال تصمیم بگیرید چه چیزی لازم دارید. بازوبسته کردن سریع در یخچال باعث می‌شود دمای یخچال پایین نیاید. همچنین بهتر است مرتب نوارهای درِ یخچال و فریزر را بررسی کنید و درصورتی‌که کهنه شده‌اند و خاصیت ارتجاعی خود را از دست داده‌اند، آنها را تعویض کنید. از تمام ظرفیت لباس شویی استفاده کنید و تا به‌طور کامل پر نشده است، آن را روشن نکنید.

۳. میزان وابستگی خود به لوازم برقی را کاهش دهید

در گذشته وابستگی مردم به لوازم‌برقی خیلی کمتر بود. بهتر است لوازم‌برقی‌ای بخرید که واقعا به آن نیاز دارید. شاید نداشتن وسیله‌ی برقی باعث شود زمان بیشتری را برای انجام کار صرف کنید. اما اگر تمام خانواده مشارکت داشته باشند، می‌توانید در زمان و هزینه صرفه جویی کنید. اکثر مردم خیلی بیشتر از ضرورت لباس می‌شویند. سعی کنید تعداد لباس‌هایی را که در هفته قرار است بشویید، با استفاده‌ی درست کاهش دهید. طنابی برای پهن کردن رخت در حیاط ببندید و به‌جای استفاده از خشک‌کن لباس‌شویی، لباس‌های خود را در هوای آزاد پهن کنید تا خشک شوند. به جای استفاده از ظرف‌شویی بهتر است ظرف‌های خود را با دست بشورید (البته صرفه جویی در مصرف آب را هم فراموش نکنید). اگر برای‌تان امکان دارد، برخی از کارهای پخت‌وپز خود را یک روز در هفته انجام دهید. با این کار هم در استفاده از ظرف‌ها صرفه جویی می‌شود و هم مجبور نیستید چندبار فر را روشن و گرم کنید.
اگر واقعا به وسیله‌ای نیاز ندارید، بهتر است از آن استفاده نکنید. مثلا به‌جای استفاده از کولر می‌توانید پنجره‌ها را باز کنید.

روش سوم: وسایل گرمایشی و سرمایشی

۱. خانه‌ی خود را عایق کنید

تمام درزها و شکاف‌های در و پنجره‌های خانه را خوب بگیرید تا از هدر رفت انرژی جلوگیری شود. عایق بندی درست منزل باعث می‌شود هوای سرد در تابستان و گرم در زمستان از شکاف در و پنجره به‌هدر نرود. از یک فرد متخصص بخواهید تا عایق بندی خانه‌تان را با دقت بررسی کند. به عایق بندی اتاق‌ زیرشیروانی، زیرزمین، دیوارها و سقف بیشتری توجه کنید. شاید تمایل داشته باشید خانه را با شیوه‌های جدید، عایق بندی کنید. برای شکاف در و پنجره می‌توانید از نوارهای درزگیر استفاده کنید. در زمستان نیز می‌توانید از پلاستیک‌های بزرگ برای پوشاندن پنجره‌ها استفاده کنید تا انرژی کمتری هدر برود.

۲. از آب گرم کمتر استفاده کنید

برای گرم کردن آب، انرژی زیادی مصرف می‌شود. منظور ما این نیست که با آب سرد دوش بگیرید،‌ اما به دمای آب در هنگام شست‌وشو توجه داشته باشید و بیشتر از نیاز خود، آب را گرم نکنید. از عایق بودن لوله‌کشی آب گرم مطمئن شوید؛ این کار باعث می‌شود انرژی کمتری در زمان انتقال آب به هدر برود. لازم نیست سماور یا کتری آب مدام روشن باشد. به‌جای حمام‌کردن طولانی بهتر است یک دوش۲۰ دقیقه‌ای بگیرید تا آب و انرژی کمتری هم مصرف شود.

۳. از کولر کمتر استفاده کنید

درست است که گاهی بدون کولر اصلا نمی‌توان زندگی کرد،‌ ولی دلیلی هم ندارد که از اول بهار تا آخر تابستان کولر مدام روشن باشد. روش‌های دیگری هم برای خنک‌ کردن وجود دارد که می‌توانید از آنها استفاده کنید. مثلا در شب‌هایی که هوا خنک‌تر است، پنجره‌ها را باز بگذارید.

۴. در زمستان دمای خانه را پایین نگه‌ دارید

اگر در طول زمستان تنها چند درجه دمای خانه را پایین‌تر از حد معمول نگه‌ دارید، می‌توانید تا حد زیادی در مصرف انرژی صرفه جویی کنید. اگر احساس سرما کردید، بهتر است به‌جای زیاد کردن دمای پکیج یا بخاری از لباس گرم‌تر استفاده کنید.

روش‌چهارم: منابع انرژی

۱. از انرژی‌های تجدیدپذیر استفاده کنید

به‌دنبال شرکت‌ها و کارخانجاتی باشید که از انرژی‌های تجدیدپذیر مثل باد و انرژی خورشیدی استفاده می‌کنند. تعداد این شرکت‌ها خیلی زیاد نیست، به‌همین‌خاطر پیداکردن آن کار دشواری نخواهد بود. شاید هزینه‌ی راه‌اندازی اولیه و استفاده از این نوع انرژی‌ها بسیار گران باشد، اما در بلندمدت پول شما برمی‌گردد.

جمع‌آوری و تنظیم: کی بی اس آنلاین

درباره : اخبار
صفحات سایت